411 papers
Dit onderzoek toont aan dat het ontbreken van het circadiaanse gen Per1 de vorming van darmpoliepen bij ApcMin/+ muizen verergert door de eiwitniveaus van β-catenine te verhogen via niet-transcriptionele mechanismen, wat wijst op een tumoronderdrukkende rol van Per1 bij colorectale tumorigenese.
Dit onderzoek toont aan dat triciribine een veelzijdige antimetabolische activiteit heeft bij acute lymfatische leukemie, waarbij de gevoeligheid voor het medicijn wordt bepaald door het enzym ADK, wat ADK-niveaus een veelbelovende biomarker maakt voor gepersonaliseerde behandelingen.
Dit onderzoek toont aan dat ADAR1 de gevoeligheid van triple-negatieve borstkanker voor ferroptose reguleert door de lipidensamenstelling te beïnvloeden via MDM2, wat een nieuwe therapeutische strategie suggereert waarbij het combineren van ADAR1-verlies met het bestaande medicijn cobimetinib de tumorcellen kan doden.
Deze studie toont aan dat de CK2-remmer CX-4945 de EWS-FLI1-ontwikkelingsproteïne afbreekt, de groei van metastaserend Ewing-sarcoom remt en de overleving verbetert in muismodellen, wat een onderbouwing biedt voor klinische testen in combinatie met chemotherapie.
Onderzoek toont aan dat agressieve neuroblastomen vaak pas na de eerste levensjaar ontstaan en daarom niet door zuigelingenscreening worden opgespoord, terwijl de meer goedaardige vormen al in de baarmoeder of tijdens het eerste levensjaar beginnen te groeien.
Dit onderzoek integreerde whole-genome en transcriptoomsequencing van 169 galwegkankertumoren om twee nieuwe, moleculair onderscheidende consensuskankersubtypes te identificeren die beter de biologische diversiteit en oorsprong van de ziekte weerspiegelen dan de traditionele anatomische classificatie.
Deze studie presenteert een therapeutisch atlas voor NRAS-gemuteerd melanoom die, via een saturatiemutatiescreen, genotype-specifieke gevoeligheid voor RAS(ON)-remmers onthult en adaptieve STAT3-signaleringsroutes identificeert als een rationeel doelwit voor combinatietherapie.
Deze studie introduceert een raamwerk dat kruisresistentie tegen kankermedicijnen kan voorspellen op basis van data van enkelvoudige blootstelling, waardoor complexe combinatorische experimenten overbodig worden en effectievere behandelstrategieën kunnen worden ontwikkeld.
Deze studie toont aan dat de abnormale expressie van het kiemcel-specifieke kinase TSSK6 in darmkanker de FAK-STAT3-signaalroute activeert, waardoor STAT3-afhankelijke transcriptieprogramma's worden geïnduceerd die celoverleving en invasieve groei bevorderen.
Deze studie toont aan dat sequentiële [18F]FLT-PET-scans een veelbelovende, niet-invasieve biomarker zijn om het therapeutische effect van een combinatie van Wee1- en ATR-remmers bij triple-negatieve borstkanker te voorspellen, ondanks dat de initiële tumoropname geen voorspellende waarde heeft.
Dit onderzoek toont aan dat tumoren bij Drosophila via een specifieke dysbiose met de bacterie *Acetobacter aceti* de aangeboren immuunreactie in de nieren activeren, wat leidt tot urinezuurophoping en levensbedreigende ascites.
Deze preklinische studie toont aan dat de combinatie van de menine-remmer ziftomenib en de XPO1-remmer selinexor synergistisch werkt tegen KMT2A-r en NPM1-m AML door de menine-KMT2A-interactie en chromatine-binding te verstoren, wat resulteert in verbeterde overleving in diermodellen.
In dit werk wordt een bestaand model voor kankerinvasie uitgebreid met een stochastische, kracht-afhankelijke representatie van N-cadherine-adhesie, waarbij de levensduur van bindingsbruggen wordt gemodelleerd als Gamma-variabelen om de overgang tussen catch- en slip-bond-gedrag en de invloed op de celmigratie te beschrijven.
Deze studie toont aan dat de RNA-methyltransferase METTL16 taxaanresistentie bij triple-negatieve borstkanker drijft door m6A-gemedieerde translatie-upregulatie van ABCB1, waardoor het een veelbelovend, kankerspecifiek therapeutisch doelwit wordt.
Dit onderzoek onthult dat de miR-199a-5p/XIAP-as in hooggradig sereus ovariumcarcinoom een contextafhankelijke regulatie ondergaat die cisplatineresistentie beïnvloedt en gepaard gaat met een specifieke ruimtelijke herorganisatie van deze moleculen in tumorweefsel.
Deze studie toont aan dat het verstoren van de interactie tussen de ribosoomassemblagefactoren Bop1 en WDR12 in HCT116 darmkankercellen leidt tot nucleolusstress en apoptose zonder DNA-schade, wat een veelbelovende, niet-genotoxische kankertherapeutische strategie oplevert.
Deze studie toont aan dat de pan-Ras TCI daraxonrasib, die fungeert als een GAP-mimeticum, synergistisch samenwerkt met K-Ras Switch-II-pocket-inhibitoren zoals adagrasib door de GTPase-activiteit te herstellen en zo de effectiviteit en snelheid van de pathway-onderdrukking in K-Ras-mutante cellen te verhogen.
Dit onderzoek toont aan dat lipiden in ascites T-cel-uitputting veroorzaken door metabole herschrijving, maar dat het verwijderen van deze lipiden de T-celfunctie herstelt en de werkzaamheid van BiTE-therapie bij ovariumkanker verbetert.
In deze studie wordt aangetoond dat het aanpassen van de grootte en valentie van een nieuw anti-FAP VHH-scaffold (F7) de biodistributie en retentie in tumoren verbetert, waardoor deze constructen veelbelovende vectoren zijn voor FAP-gerichte kankertheranostiek.
Deze studie combineert ruimtelijke transcriptomics en proteomics om te laten zien dat de ruimtelijke organisatie van IDH-gemuteerde gliomen evolueert van een door de hersenanatomie gedreven structuur in laaggradige tumoren naar een door hypoxie en necrose gekenmerkte organisatie in hooggradige tumoren.